از تمامی عزیزانی که تماس گرفتند, ایمیل زدند, در فیس بوک سراغ ما را گرفتند و یا عزیزی که کامنت گذاشته و از حال ما پرسیده بود ممنونم. حال من خوب است. ساعت 12 دیروز بود که کلاس تقریبا هزار نفره جامعه شناسی را از دانشگاه بمقصد خانه ترک کردم. هنوز وارد خانه نشده زلزله ای به قدرت 6.3 ریشتر شهر کرایست چرچ یا در اصل ما را لرزاند. این اولین زلزله در طی ماههای اخیر نبود اما مرکز زلزله دقیقا در مرکز شهر بود. این زلزله دیگر آن زلزله 7.5 ریشتری نبود که با حالت شوخی و تمسخر به آن می خندیدیم و با پز دادن به ساختمانهای قوی البنیه نیوزیلند حتی از خانه های خود هم خارج نمی شدیم. اینبار بسیاری از ساختمانهای قوی و عظیم الجثه مرکز شهر فرو ریخت, تعداد کشته شده ها تا کنون به 75 نفر رسیده و شهر در حالت وضعیت اضطراری است. کمکها از زمین و آسمان بسوی کرایست چرچ روانه است و تا کنون تیمهای نجات از استرالیا, ژاپن, آمریکا, تایوان و بریتانیا به کمک تیمهای نجات نیوزیلندی پیوسته اند.
کرایست چرچ هیچوقت اینگونه نبود, برای اولین بار چراغهای راهنما در خیابانها برای چند ساعت خاموش و پرسنل شهرداری و پلیس در چهارراهها ماشینها را هدایت می کردند. پیرزن همسایه که نه من اسمش را می دانم و نه او اسم مرا, با داد و فریاد حالم را از آنور فنس جویا می شد. من هم حالش را جویا شده و از او پرسیدم اگر به چیزی نیاز دارد یا می خواهد جایی برود من حاضرم به او کمک کنم که او تشکر کرد و کماکان در حیاط بزرگ خانه خود باقی ماند. دو نفر دیگر از همسایه ها که ماشین نداشتند از من خواستند تا آنها را به هگلی پارک, جائیکه دولت برای آسیب دیدگان پناهگاه اضطراری درست کرده بود برسانم و من هم همین کار را کردم. تعداد زیادی از اهالی کرایست چرچ در خیابان به ماشینها اشاره می دادند و تقاضای کمک می کردند و ماشینها هم برای کمک کردن از همدیگر سبقت می گرفتند…
تا کنون هیچ یک از ایرانیان در بین کشته شدگان گرارش نشده و بعضی از آنها که درس و کلاسی نداشتند به اوکلند یا استرالیا رفتند. فعلا همه جا تعطیل است. نمی دانم چه بر سر دانشگاه کانتربری آمده اما هیچگونه آسیب دیدگی جدی در آنجا گزارش نشده است. اوضاع عجیبی بود, امیدوارم همه چیز به حالت عادی برگردد و مسئولین هم چنین قولهائی را در کوتاهترین مدت ممکن می دهند. دوست من بابک که خانه خود را در زلزله از دست داد فعلا و تا بهبودی اوضاع پیش من زندگی می کند. وضع آب و برق و تلفن و اینترنت کما فی السابق براه است.
8 سخن شما:
خبر را که شنیدم به نت دسترسی نداشتم.یاد شما افتادم 150
تا بوس نظر کرده بودم که سالم باشی!
خوشحالم که سالمی
سامی ام.
برو جونم، توهم می زنی تو هم؟
من نمی دونستم شما نیوزلندید. خوشحالم که سالمید. امیدوارم آمار کشته ها بالا نره.
خب خدا رو شکر که حالتون خوبه. ما اوکلند زندگی می کنیم و از وقتی درباره زلزله شنیدیم دیگه میخ شدیم پای تلویزیون و اینترنت. اتفاق خیلی بدی بود. اگر شما یا دوستان تصمیم گرفتین فعلن از کرایست چرچ خارج بشین، قدمتون روی چشم ما. خوشحالمون می کنین.
مک گافین عزیز, ممنون از محبتت. نذرت به بهترین شکل ادا شد و رسید.
دوست ناشناس من که نفهمیدم چی گفتی اما اگه میخواستی یه مطلع برای یه ترانه رپ بنویسی فکر کنم موفق شدی.
پژمان عزیز بله من در نیوزیلند و شهر کرایست چرچ زندگی میکنم. ممنون از محبت و آرزوهای قشنگت.
سفالینه عزیز داشتم کم کم از وجود وبلاگنویسان در بین ایرانیان نیوزیلند ناامید میشدم. وبلاگ قدیمی و خوبی داری. ممنون از دعوتت, امیدوارم به زودی فارق از حوادث دردناک همدیگه رو ببینیم. چه شما تشریف بیارید کرایست چرچ چه ما بیایم اوکلند.
از محبت همه شما دوستان ممنونم
salam
omid ast ke hamishe sabz o khandan bashid man be shoma fekr kardam
damon
ممنون از محبتت دامون عزیز
چه تصویر خوبی دادی ممنون
از خوبی خودت هم که دیگه نگو خیلی خوشیم
ارسال يک نظر