زلزله 7.4 ریشتری کرایست چرچ

دیشب در فاصله مابین 4 تا 4:30 صبح زمین لرزه ای به مقیاس 7.4 ریشتر شهر کرایست چرچ را تا حومه 30 کیلومتری آن لرزاند. از آنجائیکه طبق گزارش دوستان در رادیو فردا هنوز آمار رسمی از تعداد مجروحین اعلام نشده بر آن شدیم تا گزارش مفصلی از آنچه که بر سرمان آمد را در اینجا ذکر کنیم. اول اینکه کرایست چرچ دومین شهر بزرگ نیوزیلند نیست و قطعا سومین شهر بزرگ این کشور است.

دیشب خواب بودیم که ناگهان دیدیم بطور جدی روی ویبره قرار گرفتیم. تخت ما آنچنان تکانی میخورد که هاج و واج فقط پتو بدست به لوستر سقف با لامپ روشن نگاه میکردم! اول فکر کردم که دوباره محمود اظهار نظری کرده است اما بعد از چند ثانیه صدای افتادن و شکستن ظروف مرا بخود آورد که ای دل غافل راست راستکی زلزله است. واقعا تجربه اینچنانی نداشته و همانجا بدون هیچ حرکتی خشکم زده بود که دیدم همسایه ما جِین در خانه را میکوبد و فریاد میزند "کریم بیا بیرون". برقها قطع شد و زمین در فاصله چند دقیقه به چند دقیقه دوباره میلرزید و من تنها توانستم کاپشن و موبایلم را بردارم و بروم بیرون. همه خلایق بیرون بودند و در سرما به همدیگر زل زده بودیم. رادیو اعلام کرد که در خانه ها نمانده و بیرون باقی بمانیم.

آسیبی به خانه ها نرسید اما کم کم دریافتیم اگر در این برقهای قطع شده بیرون بمانیم از سرما خواهیم مرد و نه از زلزله. خلاصه شب را بدینوسیله در ماشینهای خود سپری کردیم.

همسایه ما تونی در زیر لحاف اندر ماشین خود

این هم بساط بنده در شبی که گذشت

برای یک شب دلم بحال سبزهای نیوزیلند که ترجیح میدهند بجای اتوموبیل از دوچرخه استفاده کنند, سوخت. اما زیباترین چیزی که من در نتیجه این زمین لرزه دیدم همدردی عجیبی بود که یکباره بین تمامی نیوزیلندی ها حاکم شد و مرزها را یکباره نامرئی کرد. قبل از این معمولا افراد تنها با گروهها و کامیونیتی های خود مراوده داشتند بخصوص چینی های نیوزیلند که حتی مراکز خریدشان هم جدا و بخصوص است. اما از همان نیمه شب گذشته آنچنان اتحادی بین اروپائیها و خاورمیانه ایها و آسیائی ها بوجود آمد که آدم با دیدن صحنه بغزش میگرفت. حتی خواهرانی هم که با بدحجابی خود باعث و بانی این زلزله شده بودند از همان نیمه شب دست در دست ما افرادی که ماشین نداشتند را به پناهگاهها منتقل میکردند. خیابانهای شهر همانند روز مملو از ماشین بود. هیچ خرابی و یا اثری از زلزله در خیابانها دیده نمی شد. صبح برای اطمینان بسمت دانشگاه که مملو از ساختمانهای عظیم الجثه است رفتم و خوشبختانه پلیس و سیکیوریتی دانشگاه گفتند ضرر قابل ذکری به واحدهای ساختمانی وارد نشده است.

یکی از ساختمانهای دانشگاه کانتربری

دیگر ساختمانها در همان دانشگاه

خوشبختانه این زلزله قوی آسیب جدی بجز آنچه که در تصویر اول نشان داده شده است و متعلق به مرکز شهر است, و شکستن چند لوله آب در زیر زمین که باعث قطع شدن آب در برخی از مناطق شد, زیان خاصی ببار نیاورد. البته خسارات دقیق را میبایست از مراکز مختص شنید. حتی ساختمانهای متعلق به دهه 70 میلادی نیز هیچ آسیبی ندیده و طبق گزارشهای رسمی تنها دونفر بشکلی جدی مجروح شده اند که گوئی بر سر یکی از مجروحین شیشه خورد شده است.

دیگر همسایه ما, جو در حال نواختن گیتار پس از زلزله و قطع موقت برق

با توجه به آنچیزی که از افراد مختلف و اظهار نظرهای مردم در تلویزیون و رادیو می شنوم فکر می کنم اینک همگی به استانداردهای ساختمانی در نیوزیلند ایمان آورده و از این بابت خوشحال هستند. خدمات پلیس و آتش نشانی و ارتش نیوزیلند نیز از دیشب تا حالا قابل تحسین بود. در همین لحظه زمین همچنان در فاصله چند ساعت به چند ساعت نوسان و تحرک ملایمی بخود میگیرد که انگار مفت و مجانی در حال تاب بازی هستیم!

سیلهای اس ام اسهای جویای احوال تا همین لحظه ادامه دارد. مهمترین لحظه دیشب وقتی بود که یکی از همکلاسی های آمریکائی من زنگ زد تا حالم را بپرسد و به او گفتم که لای پتو در ماشین هستم, گفت برای خودت قهوه درست کن تا گرم شوی, گفتم برق منطقه ما قطع است. دیدم یک ساعت بعد بنده خدا برای من یک ساندویچ و قهوه درست کرده و از محله دور خود رانندگی کرد و آورد. البته این حرکت زیبا نمی تواند ضامن این شود که او به بهشت خواهد رفت چون کافر است و از همه مهمتر آمریکائی و مستکبر است.

طبق خبرهای رادیو خطر زلزله ای دیگر تا دو روز همچنان پابرجا است. ما که همچنان چند ساعت به چند ساعت در حال لرزشیم! خلاصه تا فردا, پس فردا پستی آپ نکردیم ما را حلال کنید.

تصاویر زیر تنها آسیبهائی هستند که در منطقه محل سکونت خود "ریکرتون" مشاهده کردم.