در رابطه با پست قبل که کاربر سایت بالاترین جرمنی نازنین دوباره به این وبلاگ لطف کرده و آن را به بالاترین لینک داده بود عزیزان بسیاری در بحث شرکت کردند که بنده بنوبه خود از اکثریت موافقان با بحث مطرح شده و همچنان اقلیتی که مخالف آن بودند تشکر می کنم. اما برخی ها که نظری متفاوت داشتند مطلب کوتاه و طنز قبل را به عباراتی چون دروغ و اطلاعات و آمارهای نادرست نسبت داده بودند و از آنجائیکه دروغ و اطلاعات و آمار نادرست دادن هم برای من و هم برای آنها و هم برای همه انسانها خوب نیست, ضروری دانستم که توضیحی درباره مطلب طنز قبل که خیلی هم محتوای جدی داشت بدهم.
نخست اینکه فردی مدعی شده بود که اطلاعات مطلب قبل در رابطه با اینکه آمریکائیها از دهه 60 میلادی تا بکنون نتوانسته اند راه حلی نهائی برای از بین بردن ضایعات خطرناک ناشی از سوخت هسته ای بیابند را نادرست و به عبارت خود مزخرف خوانده بود. بنده با ذکر منابع در آخر این مطلب از ایشان و یا کسانیکه مثل ایشان فکر می کنند می خواهم که به مخزن هسته ای Yucca Mountain در نوادا مراجعه کنند. برنامه از بین بردن ضایعات هسته ای این مخزن 20 سال به تاخیر افتاده است و در زمان ریاست جمهوری جورج بوش چشم اندازی برای رهائی کامل از این معضل در نظر گرفته شد که پیش بینی می شود تا سال 2017 میلادی این برنامه به اتمام برسد. کما که مالیات دهندگان آمریکائی از دهه شصت و هفتاد میلادی تا بکنون درحال پرداخت میلیاردها دلار برای زدودن آلودگی های ناشی از آزمایشهای تسلیحات هسته ای در مقر Hanford و Savanah و همچنان تشعشعات ناشی از سوخت هسته ای آزمایشگاه Idaho National Laboratory و رفع آلودگی های ناشی از سوخت هسته ای تجارتی در West Valley هستند1. اما اینکه طبق قرارداد ضایعات سوخت هسته ای به روسیه منتقل می شوند تا در اصل ایران بهره های تسلیحاتی از آن نبرد! با توجه به استانداردهائیکه از رژیم حاکم بر ایران و البته روسیه سراغ داریم این مساله خود معضلی است که شهروندان ایرانی می بایست از آن اطمینان حاصل کنند. در ضمن هزینه انتقال و از بین بردن این سوخت توسط روسها را هم بد نیست که در نظر بگیریم!
مساله دوم, مساله هزینه این نیروگاه و هزینه برقی است که قرار است توسط آن تولید شود. با توجه به اینکه نه تنها هزینه های مصرف شده در برنامه های هسته ای بلکه هر هزینه در پروژه های دیگر و یا حتی قراردادهای تجارتی فی مابین ایران و دیگر کشورها در کشور ما بشکلی دموکراتیک, شفاف و روشن مطرح نمی شود, بنده از هزینه نیروگاهی که ساخت آن بیش از 30 سال بطول انجامیده و طبق استانداردهای جهانی هر نیروگاهی تا بکنون 40 سال بیشتر نمی تواند عمر مفید داشته باشد, اینکه اورانیوم با چه هزینه ای خریداری شده و با چه هزینه ای غنی سازی شده و در کل چه هزینه ای صرف شده تا تمامی این پروسه تبدیل به مقدار ناقابلی کیووات برق شود... اطلاعات دقیق و یا آمار مشخصی ندارم. اگر کسی اطلاعات و آمار قابل اعتماد دولتی دارد لطفا به من هم نشان بدهد تا اصطلاح "هزینه تولید هر کیلووات آن صد برابر تولید برق بوسیله گاز طبیعی است" را در پست قبل بکار نبرم. اما چیزی که می دانم این است که هزینه برق تولید شده بدون درنظر گرفتن هزینه های مصرف شده در پروسه حفر و شکافت اورانیوم تا ساخت راکتور از 5 تا 8.5 سنت برای هر کیلووات برق در آمریکا است. هزینه برق تولید شده توسط گاز طبیعی 3.5 تا 6 دلار خواهد بود چونکه آمریکا و یا کشورهای غربی مثل ما یکی از بزرگترین کشورهای دارای منابع گاز طبیعی نیستند,2. لذا اگر واقعا هدف ما تولید برق باشد, تولید این برق با گاز طبیعی بسیار برای ما ارزانتر و با صرفه تر است و می توانیم دیگر هزینه ها را در پروژه های دیگر سرمایه گذاری کنیم. تمامی اینها در حالی است که ما درصد بسیار پائینی از برق کشور را از منابع جایگزین مثل سدهای آب تولید کرده و برنامه ای برای تولید برف از انرژی خورشیدی و یا باد نداریم. یعنی انرژی که هم دی اکسید کربن تولید نمی کند و هوای ما را آلوده نمی کند و هم تولید برق توسط آن از دیگر منابع ارزانتر است. در حال حاضر سوئد بهترین مثال برای کشوری است که نزدیک پنجاه درصد برق خود را از منابع جایگزین(طبیعی) تولید می کند و بقیه را هم از راکتورهای هسته ای و اصلا هم بابت تولید برق از ما نفت و گاز نمی خرد!
با تمام اینها من همچنان هسته ای شدن ایران در حال حاضر را بیشتر نگران کننده می بینم تا امیدوار کننده!
منابع:
1- مقاله علمی Milton H. Saier . Jack T. Trevors, Is Nuclear Energy the Solution?, 2009
2- کتاب Helen Caldicott, Nuclear Power Is Not The Answer,2006, p20
- این منابع در کتابخانه دانشگاه کانتربری شهر کرایست چرچ موجود می باشند, برای دسترسی به اطلاعات این منابع بدون شک می توان از اینترنت نیز استفاده کرد.
0 سخن شما:
ارسال يک نظر