دوشنبه, ایران را به یادت شمع باران کردیم, ندا میبینی ما را؟

ندا, هنوز هم با دو چشمت خیره به مائی عزیز؟هنوز هم با آن قلب به وسعت ایرانت همدل مائی عزیز؟ دیدی دوشنبه چه ها کردیم؟ ایران را به یادت شمع باران کردیم. گریه کم آوردیم و دست به دامان شمع شدیم. از اشک شمع ما هم وحشت کردند, درست مثل حضور ما در خیابان, درست مثل فریاد الله و اکبر و مرگ بر دیکتاتور ما بر پشت بامهای شب, درست مثل نگاه تو.. وحشت کردند و با باتوم به سراغمان آمدند.
دوشنبه شمع روشن کردیم و ایران را از داغ فراقت دلجوئی دادیم. سه شنبه هم اعتصاب میکنیم. کسی نمیتواند ما را متوقف کند ندا, آخر نسلی که ندا دارد متوقف شدنی نیست.
در خبرهای خارجی میگویند که تو سنبل اعتراضات مائی. میبینی ندا؟ همه میدانند که تو سنبل ما هستی. مائی که با تو متوقف شدنی نیستیم.
چشمهایت را مبند ندا, همچنان خیره به ما باش. خیره به آن نارهبری باش که از پس نگاههایت برنمیآید, نارهبری که از جنس نگاه تو نیست. و ما با نگاه خیره تو متوقف شدنی نیستیم.