بوی ساندیس

  با عرض پوزش از شهیار قنبری, ترانه سرا و داریوش اقبالی, خواننده بزرگ و محبوب ما و البته شادروان واروژان, آهنگ ساز که ترانه "بوی گندم" را بعنوان یک اثر هنری بزرگ آفریدند. بوی گندم یک اعتراض هنری بوده و هست لذا این یکی ترانه فقط الهام یک بسیجی جان برکف از بوی گندم در وصف و ثنای آقا است و اصلا آن را با بوی گندم اشتباه نگیرید. خانمها و آقایان این شما و این هم "بوی ساندیس" درراام درراام:

بوی ساندیس مال من هر چی که دارم مال تو

یک عدد کیک مال من غضنفرو میارم مال تو

اهل طاعونی این قبیله بسیجیم

توئی اون آقائی که خیلی اتوبوس داره

مغز من از کاهه مغز تو از پهن

الحق چیزی که عوض داره گله نداره

بوی ساندیس مال من هرچی که دارم مال تو

یک عدد کیک مال من مردمو می لت و پارم واسه تو

تو به فکر ولایت و درگیر این همه خواص

من بفکر یه سهمیه واسه این کنکور

زندگی من باتوم منه فیروز آبادی بادیگارد تو

ما ندا میکشیم واسه سر و وضع جفت و جور

بوی ساندیس مال من هرچی که دارم مال تو

یک عدد کیک مال من عبدالصمدو میارم مال تو

شهر تو شهر بلا همه نوشابه هاش پارسی کولا

شهر من شهر صداوسیما دست بچه هاش چماقه و عصا

اون دست سالمت نواره, کله من ضبط صوت

اگه تموم بشی از چی بخونم با این صدای کلفت؟

بوی ساندیس مال من هرچی که دارم مال تو

یک عدد کیک مال من ننه خودمو میارم مال تو

نباید مرثیه گو باشم توی این 22 بهمنم

تا سبزها فکر نکنن خیلی خاک بر سرم

تن من دوست نداره زخمی دست کسی بشه

اما خیلی دوست داره تن مردمو زخمی کنه

بوی ساندیس مال من هرچی که دارم مال من

یک عدد کیک مال من موتور هم بده آخه ندارم مال من

ای رهبر آزاده, با کجا بازی کردی که همه جا 22 بهمنه!؟

به همین مناسبت که بعد معلوم می شود کدام مناسبت همسایه ای دارم که هر وقت موقعه گذاشتن سطل زباله در جلوی در خانه ما را می دید می پرسید: اهل کدام کشوری؟ میگفتم: ایران. میگفت: ایراک؟ میگفتم: ببین قرار نبود فحش بدی گفتم ایران. می گفت مگه بین ایران و ایراک(عراق) مرز هم هست؟ میگفتم: بی خیال هوا سرده بریم خونه هامون سرما نخوریم!

حالا یه چند ماهی است که هروقت مرا می بیند از سوهان قم و گز اصفهان و گلاب قمصر و انار ساوه و رطب خرمشهر از من سئوال می کند! طرف سبز شد رفت..

در همین زمینه ایرانیان خارج از کشور نگو اسفند روی آتیش بگو! سر و وضع همه مرتب, خوشکل و خوشتیپ و مامانی, دمها همه گرم و نفسها همه سبز, پرچمها و پلاکاردها همه اتو کشیده, شعارها از جنس خیابانهای ایران.. از برلین و کپنهاگ گرفته تا لندن و پاریس و کالیفرنیا آبروی نداشته رژیم را با آسفالت یکی کردند. خبرها حاکی است که بچه های استرالیا و نیوزیلند و کانادا و سوئد هم دارن برای روز 22 بهمن گرم می کنن بدرقم!

خبرها بیشتر حاکی است که آمریکا و اتحادیه اروپا هم طی یک عملیات جوگیرانه سبز شده و بیانیه ای صادر کرده و به آقا تاکید کرده اند که ولایتش باطل است و در روز 22 بهمن کمتر جفتک بزند.

از هر طرف نگاه کنی تمام دنیا لباس عید خود را پوشیده و بشکن زنان آماده 22 بهمن می شود, پس تو خود حدیث مفصل بخوان که الان در ایران چه خبر است!

احادیث مرتبط با همین مطلب:

جسم ناقصی دارم (خنده حضار) رئیس جمهور تخمی انتخاب کردم (خنده حضار) خواص بیانیه ندهند (خنده حضار) انشاءالله رسیدگی می شود (خنده حضار) حضار نخندند (خنده حضار) نخبگان به حضار بگویند که نخندند دیگه (خنده حضار) شعار اونجوری ندهند (خنده حضار) شعار اینجوری بدهند (قش کردن حضار از خنده) من باج نمی دهم (خنده حضار) تو رو خدا بزارید به باج گیری ادامه بدم (حضار تلویزیون رو خاموش کردن رفتن 22 بهمن)

ساندیس خورها را کجا یارای سبزهای ما !

نمونه سئوالهای امتحان 22 بهمن, خوانا نبود بی زحمت کلیک کنید

"و ما کان ال22 بهمن الا آیه لتوهم الآقا" و 22 بهمن را نشانه ای برای اثبات توهم آقا آفریدیم (سوره شعار اونجوری ندید, نامردا داریم سرنگون میشیم)

خواهران و برادران خوشکل و خوشتیب که آرزوی هر موجود زنده ایست با شما یک سیزده به در برود, بدینوسیله چه خبرتان است؟ بلند گو آورده اند و چند هزارتا ساندیس خور آورده اند و یک پرچم چند کیلومتری درست کرده اند و خبرنگار از بورکینافاسو آورده اند و چه و چه.. خب که چی؟ مگر قرار بود نیاورند؟ من بعنوان یک آکادمیک که زیر بغلش پر از آمار است و اسنادش هم موجود است همینجا اعلام میکنم تهران خودش به بزرگی کشوری مثل کویت است. نقشه اش را هم برادران وزارت امور خارجه لطف کرده اند همان بالا گذاشته اند. این آمار 63 درصدی نشان می دهد که آقا اگر ساندیس خور از لبنان و ونزوئلا هم وارد کند یکی از خیابانهای منتهی به میدان آزادی اش را هم پر نمی کند.

گیریم که چند هزار جوات را هم از شهرستانها جمع کرده و وعده سفر خارجه داده و ساندیس و تی تاب به دست به تهران آوردند, سوای از اینکه خود همین مساله باعث میشود سبزهای شهرستانها گردوهای سبز را با دمب بشکنند آن چند هزار جوات یک موج خودجوش سبز که ببینند خودشان در عمق این سئوال فلسفی عرفانی شیرجه میزنند که "اگر عقل دلیل خلقت انسان است پس من کی هستم و اینجا چیکار میکنم؟"

همین آماری که الان من خودم دارم می بینم و از اونجائیکه شما 31 ساله با یک مملکت بدون آمار طرف بودید و لازم نیست آمار منو ببینید نشان میدهد هشتاد درصد انسانها اگر 90 درصد هم جوات خالص باشند برای خوردن یک ساندیس مثل آقا کله خودشان را به یک موج چند میلیونی سبز نمی کوبند و خیلی هنر کنند در همان خیابان منتظر بلند گو می مانند تا شعاری که می دهد را تکرار کنند. بلند گو هم که وقتی می گوید مرگ بر آمریکا شعار خودبخود مرگ بر چین تکرار می شود, بگوید مرگ بر ضد ولایت فقیه جواب شعار می شود مرگ بر اصل ولایت فقیه و همینجور اگر شعار مرگ بر منافق بود جوابش میشود مرگ بر دیکتاتور و الی آخر, پس اکثر جواتها هم از آنجائیکه عادت کرده اند شعار بلندتر را تکرار کنند همان چیزی را تکرار خواهند کرد که سبزها تکرار می کنند. لذا ما از همین الان روی حضور پرشور و شکوهمند 80 درصد از جواتهای ساندیس به دست حساب می کنیم.

می ماند 20 درصد باقیمانده از جواتها. کلا و اصولا جوات که در برخی از روایات از او بعنوان "بسیجی" هم یاد کرده اند موجودی است پشمالو و چماق به دست (برای دیدن نمونه بارز یک جوات به تصاویر محمود رجوع شود). اینگونه جواتها خطرناک هم گزارش شده اند. سبزها هم که اینبار برای اولین بار اوین و صداوسیما را در نقشه ایکس قرمز زده و عزم رفتن به آنجا را کرده اند (البته بشکلی مسالمت آمیز, اصلا ما تازه فهمیدیم همان مسالمت آمیز بسمت برج ایفل هم لشکر سبز کشی کنیم آنجا را فتح میکنیم, حالا دیگه کیه که برمون گردونه!) خب داشتیم از خطرات ناشی از جواتها میگفتیم. بله در صورتیکه جواتی بهمراه چماق و چاقو و قمه و زنجیر و کاپوت و رینگ بوکس و تایر ماشین گیر شما افتاد, شما رو به خدا کتکش نزنید. میدونم سخته و الان دوست دارید منو به جایش کتک بزنید اما خوب بچگیه و نادونیه و هزارتا عقده و عقیده, شما بزرگی کنید تا اون هم شرمنده بشه.

اسکلهایش تمام شدند رفت فلاحیان را آورد!

پایش را گذاشته است توی یک کفش که کودتا نکرده و آن نظر نزدیکی که اسم رئیس جمهور برایش انتخاب کرده را به رسمیت بشناسید, حالا انگار خودش خیلی به رسمیت شناخته شده است!

خب آدم کودتا نکرده و منزوی نشده و توپولوف برای ونزوئلا آماده نکرده مگر می رود "شجونی" را از قبرستان می آورد صدا و سیما تا برایش روضه "الجکوزی فی اوین" بخواند؟

حالا باز میگوییم "شجونی" کار زیاد بدی نکرده, فقط اموال کاخ سعد آباد را غارت کرده و پشت بندش هم تا توانسته به مردم کرج دروغ گفته و نارو زده, حضرات هم اگر دزد و دروغگو نباشند که نماز شبشان قبول نمی شود. اما از قبر شجونی یکباره بر سر قبر "فلاحیان" پریدن از آن کارها است که اگر دوستان مشغول گرم کردن برای 22 بهمن نبودند حتما یک بازی وبلاگی برایش به راه می انداختند.

نظر به این یکی درایت آقا پرسشهائی در راستاهای ما بوجود آمد که واقعا طرف برای چی فلاحیان را کشاند صدا و سیما؟

الف: او را کشاند که ما بترسیم؟ خب مگر ما فاطمه قائم مقامی کشته و روی تروریستهای هر دو عالم را با ترورهای داخلی و خارجی خود کم کرده ایم که بترسیم!؟

ب: او را آورده بود تا بعد از جنتی به او بخندیم؟ خب چه کاری است! همان احمد خاتمی را می آورد کافی بود.

ج: کف گیرش به ته دیگ خورده بود و دیگر آدم حسابی نداشت؟ خب آدم عاقل کف گیرش به هسته زمین هم بخورد فلاحیان را نمی آورد, تازه او آدم حسابی هم نیست. بخدا قسم.

د: آقا 30 سال همینجوری بود و هیچ جایش به هیچ کجای دیگرش نمی خورد اما ما الان یکم سخت گیر شدیم؟ خب اینم یه حرفی.

ذ: چیز مهمی نیست, زیاد گیر نده تا 22 بهمن 5 روز بیشتر باقی نمونده.

در 22 بهمن نیز فصل الخطاب ملت رسا خواهد بود

6 روز بیشتر به 22 بهمن باقی نمانده است. همه ایام این ملت عید باشد و دنیا به کامشان خوش که هر وقت به مناسبتی از مناسبتهای ابراز وجود و اعتراض نزدیک می شوند استادانه تمامی دردها و خشمها را به عزمی جزم شده تبدیل کرده و با روحیه ای دوبرابر فیروزآبادی با سبز شدن در خیابانها ایران را نوید فردائی روشن میدهند. انگار نه انگار که مثلا کوچکترین طرفشان هیولائی بنام نقدی است!

اینبار 22 بهمن در راه است و باز در میان دوستان قلقله ای به پا است که پیشنهادات و راهکارها برای 22 بهمن چیست؟ اما من فکر میکنم هرچه که بقیه فکر می کنند همان درست است. تا قبل از عاشورا هم وضع چیزی مشابه همین وضع بود. اکثر دوستان آرزو می کردند که جنبش بتواند در هر ده روز محرم بشکلی انبوه به خیابان بیاید. اما تا قبل از رحلت آیت الله منتظری فقط دانشجویان بودند که در برخی از دانشگاهها اعتراضات را بشکلی جمعی انجام می دادند. رحلت آیت الله منتظری خشم مردم را دوچندان کرده و آنها را به آن شکلی که دیدیم به خیابان کشید تا اینکه روز عاشورا مردم به شکلی غیر منتظره همه را شگفت زده کردند. خشم آنها در حدی بود که حتی برخی از دوستداران جنبش را هم نگران کرد, ولو اینکه آقا آن خشم و آن فصل الخطاب را ندید.

اکنون هم وضع به همین منوال است. در این مدت باز هم شاهد اعتصابات دانشجوئی, تجمعات اعتراضی محدود مثل تجمع در مقابل اوین و البته در پاره ای از موارد اعتصابات کارگری بودیم. اصلا در هیچ جای دنیا هم اعتراضات میلیونی و یا حتی چند صد هزار نفری بشکلی روزانه میسر نیست. مردم هم آنقدر کم حوصله شده اند که با کوچکترین بهانه ای آنچه که در شهرستان لار اتفاق افتاد را براه می اندازند. سردار همدانی هم زیر لار دوقلو زائیده با دلی خوش و تازه از راه رسیده و صورت نشسته تهرانی ها را تهدید میکند! خوشبختانه یا شوربختانه آقا هم در این مدت دست روی دست نگذاشته و با محاسبه ای دقیق کارهائی انجام داد. خب اینکه آقا هروقت بخواهد کاری انجام بدهد با جائی بازی می کند که نباید بکند دیگر تقصیر کسی نیست, کلا آقا همیشه اینجوری است. می نشیند محاسبه می کند بعد از محاسبه همان کاری را می کند که هفت ماه پیش کرده و جواب نگرفته. بهرحال, پس از اعدام دو تن از هموطنان بی گناه و تهدید به اعدام چند تن دیگر و به بازی گرفتن شعور ملت اینبار هم مردم خشمگین پا به میدان 22 بهمن می گذارند.

خیلی ها از این نگرانند که کودتاچیان چنین کرده و چنین خواهند کرد و برنامه هائی برای خنثی کردن حرکت اعتراضی مردم دارند درصورتیکه کودتاچیان حتی قادر به پیش بینی آنچه که در 22 بهمن رخ خواهد داد هم نخواهند بود چه رسد به تقابل با اعتراضات مردم با آن امکانات محدود و تعریف شده. کودتاچیان خیلی هنر کنند باز هم کلی فیلم و عکس و خبرهای حاکی از برخورد خشونت آمیز دست ما و جهانیان می دهند که آن هم عایدی جز ریزش بیش از پیش نیرو و عزم جزم شده ما برای یک رویاروئی دیگر برایشان نخواهد داشت.

مردم ایران در 22 بهمن فصل الخطاب رسائی خواهند کرد همچنان با ذوق و شوق در انتظار آن میعاد باشید.

و خداوند یکی از غارهای بن لادن را پاداشی برای مجاهدت سخت کیهان وعده داد

(کیهان) حضرت آیت الله خامنه ای: برای تداوم انقلاب و خط امام به مجاهدت سخت تری نیازمندیم.

(در پرتو تعالیم همان حضرت) حضرت آیت الفسیل جنتی: در قرآن آمده رحم نکنید, بکشید, بکشند, بکشیم… (به توان عمر خود جنتی)

سئوالی که در این وسط خود را به شدت جلوی مومنان پهن میکند: یعنی مجاهدت از این سخت تر هم میشه!؟

غیبت شایگان اسفندیاری به درازا میکشد!

فرزند شایگان در حمایت از مجید توکلی

شایگان اسفندیاری در وبلاگ محبوب "گامرون" یکی از طنزپردازان خوب, صاحب سبک و شجاع ما است. متاسفانه یا خوشبختانه ایشان به هیچکدام از جریانهای سیاسی تعریف شده در چهارچوب حاکمیت وابسته نبوده و حتی جزو باندبازیهای روشنفکری و سیاسی هم نیست تا مطالبش در وبسایتهای پرترافیک انعکاس یافته و از اینرو برای غیبتش موجی از نگرانی به راه بیافتد.

البته بار اول شایگان هم نیست, قبلا هم غیبتهای صغرائی داشته که پس از ظهور مجدد توضیحاتی هم درباره غیبتها داده است اما با تمام این وجود جو حاکم بر داخل کشور بخصوص در این روزهای حساس جو بی صاحبی است. امیدوارم دلیل غیبت نسبتا طولانی شایگان مشکل امنیتی او نباشد و به زودی با حضور مجدد خود بنده و دوستدارانش را از نگرانی دربیاورد.

با شایگان لحظه های مسرت بخشی را در اینترنت سپری کردیم. فراموشش نکنیم.

پ.ن

آخرین اطلاعات و اظهار نظرهای دریافت شده از سربازان بلاتربن در همین زمینه